Gdybym sobie zrobił konkurs na najbardziej pojechany tytuł wpisu, ten by wygrał. Gdybym sam nie był pojechany nigdy nie nazwał bym tak wpisu o poważnej sprawie. Gdybym nie myślał ciągle o poważnych sprawach nie mógłbym zauważyć, że tak na prawdę wszystko jest wielkim kosmicznym żartem. Nie mam tu na myśli żartu w stylu dyskordii ale takiego prostego dowcipu jakim zdaje mi się czasem świat i ludzie.

Postrzeganie świata jako kawał, to niesłychanie ważna postawa dla utrzymania zdrowa psychicznego. Tak sobie powiedziałem dziś w pracy idąc po schodach z pełną gorącej mate tykwą, chwilę później przeczytany artykuł o objawach depresji tylko mnie utwierdził w tym przekonaniu. Kiedy poczytacie o objawach takich przypadłości jestem więcej niż pewien, że większość z was znajdzie je u siebie. Nie wiem czy to nie brzmi złowieszczo ale może jest tak, że całkiem spora część społeczeństwa cierpi na przypadłości związane z rozpadem naturalnego trybu życia. Chyba to zbyt paranoiczne. W czasach i miastach w jakich żyjemy nic nie może być zbyt. Ze wszystkim trzeba się ładnie uporać, bo inaczej czujesz, że jedziesz na tylnym siedzeniu. Wszystko tu musi być gładkie. Potem artykuł “Czym różnią się stany lękowe od naturalnego lęku” pogrąża mnie na dobre w rozmyślaniach o tym czym na prawdę jest nasza osobowość i dlaczego nie mam pojęcia gdzie jej szukać. Myśli krążą wokół zen. Pamiętam swoje odwiedziny w sąsiedzkiej sandze, czarną poduszkę, białe ściany i zagadkowy posążek na środku. Cały czas nie mogę skupić się na medytacji bo dręczy mnie kogo przedstawia ten cholerny posążek. Wszędobylskie plakaty w całym mieście. Z każdego z nich mistrz Kaisen potulnie transmituje ludowi swoje spojrzenie poczwórnych oczu. Nie chce dziś pisać o niczym złowieszczym. Mży, niebo zasłaniają okopcone, waciane zasłony, żółte liście za oknem sypią się z drzewa jak z rozprutej pierzyny. Znowu za dużo myślę, za dużo mi się wydaje. Mate całkiem wystygła, więc idę po dolewkę. Nigdy nie uda mi się zoptymalizować tych algorytmów. Przynajmniej do czasu gdy jedna nieporządana postawa przestanie rządzić pozostałymi. Kończy się ładna, nastrojowa pogoda, zaczyna się przejaśniać i wychodzi słońce, a zdawało mi się, że będzie tak wspaniale cały dzień. Już widzę, że nic z tego. Wczoraj pogrążony w najbardziej debilnym zajęciu na świecie widziałem nawet nic z niczego. Tak czasem bywa.