Lampa w pokoju,
subpixel szlachetnego gazu
w kwarcowej koronie.
Czarne znamiona wejść i wyjść na ścianach,
pod oskalpowanym z tapety sufitem.
Gruby, czarny kot snuje się po
chudych, starych krzesłach,
pobielałych jak ożywieńczy garnizon.
Cały dom po szesnastej
trzeszczy w szwach,

Całkowicie nudny, nieinteresujący widok.

(czwartek, 15-ta, ja)

W totalnie pogrążonym w absurdzie niczym śliwka w powidłach dzień można napisać tylko coś o absurdzie. Nie powiem, że zdarzyły się ostatnio sytuacje i okoliczności miłe, lecz w rozrachunku dziennym rejestruję skalę absurdu przekroczoną tak, że strzałka na wskaźniku absurdalności pękła i wybiła szybkę, zaraz po tym jak złamała czerwony ogranicznik z napisem poziom krytyczny ABSOLUTNY NONSENS. Nie mogę już pracować tam gdzie do tej pory, cała inspiracja życiem fruwa w toalecie pikując w czeluść.
Miałem zrobić obrazek do postu jak zawsze kiedyś robiłem obrazki na tym szablonie. Miałem ich całą kolekcję, przeglądałem jak egzotyczne znaczki, bardzo lubię takie drobiazgi, małe formy przypominają owady, których każdy detal to budowlany majstersztyk natury. Widać to niestety głównie pod mikroskopem. Jak wiemy owady niechętnie wchodzą pod mikroskop i tu pojawia się dość syficzna sytuacja, której wolałbym nie rozdmuchiwać. Ciekawe czy to prawda, że przez to ma się zadatki na seryjnego mordercę. Na pewno nie.

Moja niesamowita siostra znalazła gdzieś, nie wiem gdzie, fantastyczną muzę, chłopcy nazywają się Lounge Lizards, polecam szczególnie kawałek Voice Of Chunk dla mnie ogień.

muszę już wychodzić z pracy więc nie zrobię dziś żadnego obrazka do postu, może jutro. A tytuł postu jest przypadkowy.